บทที่ 82 ล้วนน่ายินดี

สิ่งที่อู๋ต้าหยางบอก ทำให้คนที่อยู่ในบริเวณนั้นอึ้งจัด จื้อสวงบาดเจ็บจากลูกธนูและดูเหมือนการที่พยายามหลอกลวงผู้อื่นว่าเสียสติ ไม่เป็นผล ส่วนกัวหลินเยว่ยืนเคว้ง มองคนนั้นที คนนี้ที

“ข้าทนเป็นพ่อหม้ายไม่ไหวแล้ว มูมู่ขอบคุณที่ช่วยให้ข้ากลับมาเดินได้ และหากเจ้าจะเมตตาอู๋ต้าหยาง และเต๋อเต๋อ... ได้โปรดกล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ